Szkolny doradca zawodowy


KWALIFIKACJE DORADCY ZAWODOWEGO W SZKOLE

Obwieszczenia MEN z dnia 01.07.2020 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu Rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli (Dz.U. 2020 r. poz.1289)



na podst. Szkolny doradca zawodowy, www.koweziu.edu.pl/download.php?plik=sdz.pdf


Kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela doradcy zawodowego w przedszkolach i szkołach podstawowych (ponadto w placówkach kształcenia ustawicznego i centrach kształcenia zawodowego) posiada osoba, która ukończyła:

·       studia pierwszego stopnia w zakresie doradztwa zawodowego oraz posiada przygotowanie pedagogiczne lub

·       studia pierwszego stopnia na dowolnym kierunku (specjalności) i studia podyplomowe w zakresie doradztwa zawodowego oraz posiada przygotowanie pedagogiczne.

 

Kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela doradcy zawodowego w liceach ogólnokształcących, technikach, branżowych szkołach I i II stopnia (ponadto w szkołach policealnych, kolegiach pracowników służb społecznych, poradniach psychologiczno – pedagogicznych, bibliotekach pedagogicznych, placówkach doskonalenia nauczycieli, kolegiach pracowników służb społecznych, placówkach oświatowo – wychowawczych, oraz placówkach zapewniających opiekę i wychowanie uczniom w okresie pobierania nauki poza miejscem zamieszkania) posiada osoba, która ukończyła:

·       studia drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie w zakresie doradztwa zawodowego oraz posiada przygotowanie pedagogiczne lub

·       studia drugiego stopnia lub jednolite studia magisterskie na dowolnym kierunku (specjalności) i studia podyplomowe w zakresie doradztwa zawodowego oraz posiada przygotowanie pedagogiczne

 

Kwalifikacje do zajmowania stanowiska nauczyciela doradcy zawodowego w przedszkolach specjalnych, szkołach podstawowych specjalnych, oddziałach specjalnych w szkołach podstawowych ogólnodostępnych, szkołach ponadpodstawowych specjalnych (ponadto specjalnych ośrodkach szkolno – wychowawczych, specjalnych ośrodkach wychowawczych dla dzieci i młodzieży z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, szkołach specjalnych przysposabiających do pracy dla uczniów z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym lub znacznym, szkołach wchodzących w skład młodzieżowych ośrodków wychowawczych i młodzieżowych ośrodków socjoterapii, szkołach w zakładach poprawczych i schroniskach dla nieletnich) posiada osoba, która ukończyła:

·       studia pierwszego stopnia w zakresie doradztwa zawodowego oraz posiada przygotowanie pedagogiczne lub

·       studia pierwszego stopnia na dowolnym kierunku (specjalności) i studia podyplomowe w zakresie doradztwa zawodowego oraz posiada przygotowanie pedagogiczne

ponadto: studia, studia podyplomowe, zakład kształcenia nauczycieli lub kurs kwalifikacyjny w zakresie pedagogiki specjalnej odpowiedniej do niepełnosprawności uczniów lub rodzaju placówki.

STATUS SZKOLNEGO DORADCY ZAWODOWEGO:

etatowy pracownik szkoły z wydzielonym pensum godzin na realizację zadań.

 

CZAS PRACY SZKOLNEGO DORADCY ZAWODOWEGO:

tygodniowy obowiązkowy wymiar godzin zajęć prowadzonych bezpośrednio z uczniami lub wychowankami albo na ich rzecz powinien wynosić 20 godzin, analogicznie jak pracowników pedagogicznych z zakresu pomocy psychologiczno-pedagogicznej.

 

WYMAGANIA PSYCHOLOGICZNE, JAKIE MUSI SPEŁNIAĆ
SZKOLNY DORADCA ZAWODOWY:

  • komunikatywność,
  • szacunek dla autonomii ucznia,
  • wzbudzanie zaufania, dyskrecja, empatia,
  • operatywność, przedsiębiorczość, otwartość na zmiany,
  • umiejętność współpracy,
  • świadomość własnych ograniczeń w zakresie udzielania pomocy.

 

KORZYŚCI WYNIKAJĄCE Z DZIAŁALNOŚCI SZKOLNEGO DORADCY ZAWODOWEGO:

Dla indywidualnych odbiorców:

  • łatwy dostęp do informacji edukacyjnej i zawodowej – dla uczniów, nauczycieli oraz rodziców,
  • poszerzanie edukacyjnych i zawodowych perspektyw uczniów,
  • świadome, trafniejsze decyzje edukacyjne i zawodowe,
  • ułatwienie wejścia na rynek pracy dzięki poznaniu procedur pozyskiwania i utrzymania pracy,
  • świadomość konieczności i możliwości zmian w zaplanowanej karierze zawodowej,
  • mniej niepowodzeń szkolnych, zniechęcenia, porzucania szkoły a potem pracy, jako konsekwencji niewłaściwych wyborów.

Dla szkół:

  • realizacja zobowiązań wynikających z zapisów zawartych w ramowych statutach szkół oraz centrów kształcenia praktycznego i centrów kształcenia ustawicznego,

Dla innych podmiotów edukacyjnych:

  • uzyskanie przepływu informacji zawodowej sprzyjającego trafnym wyborom uczniów i korzystnie wpływającego na dostosowanie programów nauczania do wymagań rynku pracy,
  • możliwość zatrudnienia nauczyciela przygotowanego do prowadzenia orientacji zawodowej dzięki wprowadzeniu stanowiska szkolnego doradcy zawodowego – stabilizacja kadry podejmującej te działania na terenie placówek.

Dla państwa i władz lokalnych:

  • zwiększenie świadomości społecznej, dotyczącej konieczności racjonalnego planowania rozwoju zawodowego przez jednostki,
  • podejmowanie właściwych decyzji, efektywnie przeciwdziałających bezrobociu,
  • zapewnienie powszechności i dostępności usług doradczych zalecanych przez Komisję Unii Europejskiej.

Dla pracodawców:

  • zwiększenie szansy znalezienia odpowiednio przygotowanych kandydatów, świadomych oczekiwań rynku pracy.

 

KOMPETENCJE DORADCY ZAWODOWEGO NIEZBĘDNE DO ŚWIADCZENIA POMOCY NA WYSOKIM POZIOMIE JAKOŚCI

UMIEJĘTNOŚĆ KOMUNIKACJI W PROCESIE PORADNICZYM:

  • umiejętność uważnego, aktywnego słuchania,
  • umiejętność rozpoznawania werbalnych i pozawerbalnych odczuć ucznia,
  • wewnętrzna umiejętność słuchania samego siebie,

EMPATIA – zasadniczy czynnik kontaktu z uczniem!

  • słuchanie ucznia, rozumienie ucznia i jego problemów (komunikowanie uczniowi, że jest rozumiany),
  • komunikowanie uczniowi tego rozumienia (aby mógł rozwijać rozumienie siebie i podejmować na tej podstawie różne działania)
  • empatia jako narzędzie do utrzymania uwagi ucznia na najbardziej istotnych obszarach rozmowy.

SZTUKA SONDOWANIA I PODSUMOWYWANIA:

  • pomaganie uczniowi w dostrzeżeniu, nazwaniu, zanalizowaniu i wyjaśnieniu pewnych zagadnień (aby mógł zrobić kolejny krok na drodze do zaplanowania ścieżki edukacyjno – zawodowej),
  • pomaganie uczniowi w uzyskaniu większej jasności sytuacji, wypełnieniu brakujących elementów,
  • zbieranie uzyskanych informacji w celu zobaczenia przez ucznia własnej sytuacji w szerszej perspektywie.

KOMPETENCJE ZWIĄZANE ZE STOSOWANIEM ZAAWANSOWANYCH TECHNIK:

  • umiejętność zachęcania ucznia do opowiadania o problemach oraz ich analizowania, a także do przełamywania barier,
  • sprawność w pomaganiu uczniom w stawianiu wyzwań samym sobie, zmienianiu ograniczających ich zachowań oraz w odnajdywaniu motywacji do pokonywania własnych słabości,
  • umiejętność dawania fachowych wskazówek do stawiania sobie wyzwań przez ucznia,
  • umiejętność doprowadzenia ucznia do określenia jego rzeczywistych potrzeb i aspiracji w perspektywie przyszłości, a następnie wskazanie na możliwości realizacji jego celów.

 

Opracowanie:

(na podst. G. Egan, Kompetentne pomaganie, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2002)

Elżbieta Swat-Padrok

Triada ROGERSA w pracy doradcy
Pobierz TRIADA ROGERSA W PRACY DORADCY.pdf 516 KB

POZIOM FAKTÓW:

  • podstawa budowania informacji zwrotnej,
  • doradca opisuje to, co widzi, słyszy, co czuje w danej chwili,
  • fakty pozwalają na uniknięcie oceniania, jednak posługiwanie się tylko tym poziomem sprawia, że relacja staje się mało plastyczna.

Przykład: Wiele osób spóźniło się na dzisiejsze warsztaty.

 

POZIOM INTERPRETACJI:

  • najczęściej stosowana forma komunikacji,
  • forma charakterystyczna dla komunikacji rodzic-dziecko, nauczyciel-uczeń, szef-pracownik,
  • zawiera ocenę danej osoby – pomija poziom faktów, które od razu są interpretowane,
  • jest źródłem różnych nastawień i emocji między nadawcą a odbiorcą, może powodować zakłócenia w rozumieniu intencji.

Przykład: Ale jesteście spóźnialscy.

 

POZIOM METAFOR (KOMUNIKACJA POŚREDNIA):

  • uczniowie są zróżnicowani pod względem języka metafor – nie ma pewności, czy metafora zostanie odebrana zgodnie z intencją doradcy,
  • u osób mało wrażliwych na metaforę może wzbudzać obawę przed kontaktem, wywoływać napięcie czy niepokój,
  • dzięki metaforze kontakt jest jednak barwny, zwykle budzi większą ciekawość i zaangażowanie ucznia,
  • ze względu na pośredni charakter komunikacji – można poruszać w sposób subtelny nawet trudniejsze tematy,
  • może poszerzać wyobraźnię ucznia i zwiększać perspektywę rozwiązań,
  • może służyć również do zmniejszania oporu ucznia przed kontaktem z doradcą.

Przykład: Anegdota, opowieść, przykłady z filmów, książek, dowcipy na temat spóźniania się.


Opracowanie:

(na podst. M. Tarkowska, Rozmowa doradcza. Wspólne poszukiwanie rozwiązań, MPiPS, Warszawa 2006)

Elżbieta Swat-Padrok

BARIERY W KOMUNIKACJI DORADCA – UCZEŃ

  • DOBRE RADY – typu powinnaś, nie powinnaś – mają zwykle charakter kategoryczny, mogą wzbudzać poczucie winy; często spotykany błąd u początkujących doradców i/lub też doradców mocno osadzonych w roli rodzica – przeświadczonych o tym, że uczestnicy zajęć/konsultacji potrzebują dobrych rad.
  • WYPYTYWANIE – zbyt częste, nadmierne zadawanie pytań – w efekcie uczeń może czuć się nie słuchany, nie zrozumiany; zwykle jest to wyrazem bezradności prowadzącego i braku pomysłu na efektywną interwencję.
  • POCIESZANIE – w istocie służy zaprzeczaniu uczuciom, gdyż odciąga uwagę od tego, co aktualnie przeżywa dana osoba; zwykle służy tylko wspierającemu, który nie jest gotów na konfrontację z emocjami swojego klienta.
  • ZMIANA TEMATU – służy unikaniu lub odwlekaniu w czasie fazy konfrontacji; uczeń może czuć się nie słuchany, może też mieć poczucie, że jego problem jest bagatelizowany.

Ponadto często spotykanymi barierami w komunikacji są:

  • moralizowanie, osądzanie, ocenianie,
  • próby znalezienia zbyt szybkich i powierzchownych rozwiązań,
  • przenoszenie obaw i opinii na innych,
  • pocieszanie i rozśmieszanie ucznia,
  • chęć wyręczenia ucznia,
  • blokowanie emocji ucznia,
  • szukanie popularności i aprobaty,
  • zbytnie gadulstwo,
  • koncentracja na własnych problemach,
  • emocjonalny stosunek doradcy do problemów ucznia,
  • narzucanie uczniowi swojego punktu widzenia,
  • odsyłanie ucznia do innego specjalisty, nawet gdy nie ma takiej potrzeby.


Opracowanie:

(na podst. M. Tarkowska, Rozmowa doradcza. Wspólne poszukiwanie rozwiązań, MPiPS, Warszawa 2006)

Elżbieta Swat-Padrok

WOLNOŚĆ

  • dobrowolność korzystania z pomocy doradcy, niezależność decyzji ucznia w tym zakresie,
  • zatrzymywanie na siłę ucznia jest godzeniem w jego podstawowe prawa!
  • uczeń powinien mieć możliwość dokonywania wyborów zgodnie z własną wolą:
    nie można uczynić z niego osoby zewnątrzsterownej!

Doradca nie podejmuje decyzji za ucznia…

  • doradca nie może realizować swoich ukrytych celów (działam dla Twojego dobra),
  • pomoc etyczna nie ma nic wspólnego z wyręczaniem ucznia i rozwiązywaniem za niego problemów – blokuje bowiem rozwój jego zaradności i odpowiedzialności za swoje życie.

 

ODPOWIEDZIALNOŚĆ

  • świadomość swojego działania jako doradcy i gotowość do ponoszenia konsekwencji swoich działań,
  • rodzaje:
    • odpowiedzialność za to, jakim jestem doradcą odpowiedzialność za własną wiedzę i umiejętności oraz rozdzielanie życia prywatnego od zawodowego,
    • odpowiedzialność za własną pracę – konkretne działanie w sytuacji pomocowej – m.in. nawiązywanie kontaktu, dobór metod pracy, komunikacja; częściowa odpowiedzialność za stany emocjonalne ucznia i za podejmowane przez niego działania,
    • odpowiedzialność wobec społeczeństwa – jakość usług doradcy rzutuje na wizerunek placówki, której jest pracownikiem; dodatkowo wpływa na wizerunek doradcy w ogólnym, społecznym odbiorze; wpływa także pośrednio na rodzinę, przyjaciół, znajomych ucznia.

UCZCIWOŚĆ

  • wobec siebie i wobec innych,
  • przyznawanie się do swojej niewiedzy (doradca zawodowy nie musi wiedzieć wszystkiego),
  • szczerość wobec ucznia – poszanowanie prawdy,
  • kongruencja: wewnętrzna i zewnętrzna spójność doradcy (C. Rogers).

GODNOŚĆ I SZACUNEK

  • wiąże się z wolnością i odpowiedzialnością za podejmowane wybory i działania,
  • szacunek dla samego siebie i innych ludzi – bez względu na rodzaj przejawianych przez nich zachowań,
  • nie jest to akceptacja tego, co uczeń robi, ale dostrzeganie możliwości zmiany zachowania ucznia na lepsze: zadaniem doradcy jest też tworzenie warunków do jakościowej zmiany stanów psychicznych, zachowania, życia ucznia,
  • szacunek dla ucznia to także budowanie partnerskiego układu – tworzenie bezpiecznych warunków, dobrej atmosfery, zaufania – poprzez zmniejszanie dystansu do doradcy.

TOLERANCJA

  • przyznanie uczniowi prawa do własnych poglądów, odmiennych przekonań, innego sposobu odczuwania i zachowania, własnego stylu życia,
  • postawa związana z wyrozumiałością, cierpliwością i szacunkiem – nawet dla uczniów, którzy zachowują się niemoralnie – nie jest równoznaczna z akceptacją!
  • brak tolerancji ze strony doradcy budzi w uczniu lęk, poczucie zagrożenia, a nawet zablokowanie współpracy z jego strony.

 

POUFNOŚĆ

  • zachowanie tajemnicy dotyczącej sytuacji życiowej ucznia, przeżywanych przez niego uczuć, zachowań – obowiązuje również po przejściu doradcy na emeryturę!
  • doradca powinien na samym początku spotkania poinformować o tej zasadzie – pomoże to w budowaniu atmosfery zaufania,
  • szczególne sytuacje, które mogą zmuszać do złamania zasady poufności: zagrożenie zdrowia i życia ucznia lub bliskich mu osób; skomplikowane sytuacje, gdzie pojawia się konieczność poszukiwania wsparcia u innych specjalistów, korzystanie z superwizji.


Opracowanie:

(na pdst. A. Czerkawska, A. Czerkawski, Etyczny wymiar poradnictwa zawodowego, KOWEZiU, Warszawa 2005)

Elżbieta Swat-Padrok

JAKIM TYPEM DORADCY JESTEŚ?

PORADNICTWO DYREKTYWNE zakłada znaczną przewagę doradcy nad uczniem. Oparte jest na koncepcji behawioralnej. Doradca wie, co jest dobre i pożądane i steruje, nierzadko manipuluje uczniem, dając mu gotowe rozwiązania.
Uczeń jest tu niesamodzielny – doradca stosuje wzmocnienia pozytywne: nakłanianie, przekonywanie, ocenianie; udziela wskazówek, posługuje się wykładem, treningiem. Uczniowi pozostaje: zwerbalizowanie problemu, zadawanie pytań, stosowanie się do zaleceń.

EKSPERT (skrajny typ doradcy): powinien znać doskonale wszystkie zawody (poznanie osobowości ucznia nie jest tutaj tak istotne):

  • skupia się na sytuacji zewnętrznej, która determinuje zachowanie ucznia,
  • posługując się koncepcją diagnostyczną wyboru zawodu, potrafi zdiagnozować cechy i dopasować je do odpowiedniego zawodu,
  • ma dużą wiedzę, doświadczenie; wie, co dla danego ucznia jest najlepsze (ma takie wewnętrzne przekonanie),
  • stosując odpowiednie kary i nagrody w postaci pochwał lub wskazania na niedostatki czy braki – wpływa, nakłania ucznia, aby wybrał taki zawód, który doradca ekspert uważa za najbardziej dla niego odpowiedni,
  • odpowiedzialność za udzieloną poradę zawodową leży po stronie doradcy, gdyż uczeń z założenia jest bierny (wyboru dokonuje tak naprawdę doradca).

INFORMATOR (mniej ekstremalny od eksperta):

  • zajmuje się głównie informacją o możliwości zatrudnienia, zawodach i propagowaniem (w łagodniejszej formie) jego zdaniem najlepszego zawodu dla ucznia.


PORADNICTWO LIBERALNE zbudowane jest na koncepcji humanistycznej. Można je określić mianem pomocy starszego brata, gdzie doradca pozwala uczniowi na tworzenie i wytyczanie własnej drogi życiowej. Tworzy się wówczas relacja oparta na empatii dwóch równorzędnych partnerów. W tym kontekście uczeń posiada duży potencjał, który tylko należy odkryć: uczeń nie zawsze zdaje sobie bowiem sprawę ze swoich mocnych stron.

Aby wywiązać się z zadań, doradcy powinni tu postępować według 3 podstawowych zasad (jest to tzw. TRIADA ROGERSA):

a) być kongruentnym (być sobą) (KONGRUENCJA),

b) szanować ucznia bezwarunkowo, akceptując go takim, jaki jest (AKCEPTACJA),

c) umieć „wczuwać się”, w jego sytuację, a nie oceniać czy krytykować (EMPATIA).


LESEFERYSTA

  • nie jest zorientowany na zawody, ale na ucznia,
  • nie ma gotowych odpowiedzi, jaki zawód powinien on wybrać, bo wie, że każdy uczeń jest inny i to, co jest dobre i wartościowe dla doradcy, nie musi być takim dla radzącego się,
  • konstruowanie kariery traktowane jest tu jako proces rozwojowo-wychowawczy,
  • chce wspólnie z uczniem przebywać drogę rozwoju zawodowego, ale niekoniecznie zamykać ją wyborem konkretnego zawodu,
  • poświęca uczniowi wiele czasu, pobudza go do poznania siebie, również pod kątem wykonywania zawodu,
  • stwarza możliwości samoanalizy, oświetla „pole problemowe”, ale nie udziela konkretnych porad,
  • ostateczną decyzję co do wyboru dalszej drogi zawodowej i odpowiedzialność za wybór pozostawia uczniowi.

SPOLEGLIWY OPIEKUN (mniej ekstremalny od leseferysty):

  • ciepły, otwarty i akceptujący,
  • stymuluje do aktywności, pobudza do refleksji,
  • nie narzuca zdania, ale też w sytuacji, gdy jest proszony, nie rezygnuje z udzielania porady,
  • uczeń sam podejmuje decyzję zawodową, przy akceptacji spolegliwego opiekuna, zatem odpowiedzialność za decyzję jest tu rozłożona, większa jednak po stronie ucznia.

 

PORADNICTWO DIALOGOWE, w którym doradca i radzący się wspólnie poszukują alternatyw i poszerzają spojrzenie na konteksty problemu. Podstawą tego typu poradnictwa jest koncepcja poznawcza człowieka. Jest to poradnictwo partnerskie, w którym proces poradniczy przyjmuje najczęściej postać dialogu. Doradca jest tu również partnerem ucznia w procesie wyboru szkoły/zawodu, jednak posiada większe kompetencje. Pozwala mu to inspirować ucznia do działania, stawiania sobie nowych celów, planowania.

KONSULTANT jest typowym przedstawicielem doradcy dla poradnictwa dialogowego:

  • zakłada, że informacje płynące ze struktur poznawczych ucznia i ze środowiska zewnętrznego ukierunkowują jego działania; 
  • uczeń konsultuje swe wybory, więc odpowiedzialność za wybór zawodu jest rozłożona między ucznia i doradcę
  • przywiązuje uwagę do motywów wyboru ucznia, jego wartości, preferencji.

 

Opracowanie

(na podst. B. Wojtasik, Podstawy poradnictwa kariery. Poradnik dla nauczycieli, KOWEZiU, Warszawa 2008)

Elżbieta Swat-Padrok

NARZĘDZIA DIAGNOSTYCZNE W INDYWIDUALNYM DORADZTWIE ZAWODOWYM

(wybrane)

TESTY PSYCHOLOGICZNE W DORADZTWIE ZAWODOWYM

INTELIGENCJA I PROCESY POZNAWCZE

BATERIA TESTÓW APIS-Z (młodzież kończąca szkołę średnią, studenci, dorośli) – do stosowania przez psychologów.

www.practest.com.pl

BATERIA TESTÓW APIS-P (uczniowie kończący SP, uczniowie gimnazjum, młodzież rozpoczynająca naukę w szkole ponadgimnazjalnej) – do stosowania przez psychologów.

www.practest.com.pl

ZESTAW TESTÓW UZDOLNIEŃ (uczniowie od 12 roku życia) – do stosowania przez psychologów.

www.practest.com.pl

OSOBOWOŚĆ

INWENTARZ OSOBOWOŚCI NEO-FFI(młodzież, dorośli) – do stosowania przez psychologów.

www.practest.com.pl

KWESTIONARIUSZ KOMPETENCJI SPOŁECZNYCH KKS (młodzież, dorośli) – do stosowania przez psychologów.

www.practest.com.pl

ZAINTERESOWANIA

KWESTIONARIUSZ ZAINTERESOWAŃ ZAWODOWYCH KZZ (młodzież, dorośli) – do stosowania przez doradców zawodowych w UP i OHP.

WIELOWYMIAROWY KWESTIONARIUSZ PREFERENCJI WKP (młodzież, dorośli) – do stosowania przez psychologów, pedagogów, doradców zawodowych.

www.practest.com.pl

POZOSTAŁE NARZĘDZIA (nie tylko dla psychologów)



OBRAZKOWY TEST ZAWODÓW BBT M.ACHTNICHA – wymagane szkolenie (uprawnienia).

www.charakterologia.pl


KWESTIONARIUSZ BERGERA (CHARAKTEROLOGIA) – wymagane szkolenie (uprawnienia).

www.charakterologia.pl


KWESTIONARIUSZ UZDOLNIEŃ PRZEDSIĘBIORCZYCH (KUP)

(w tym IPD – Indywidualny Plan Działania) – wymagane szkolenie (uprawnienia).

www.doradztwokariery.pl


WSTĘPNA ORIENTACJA ZAWODOWA (WOZ)

www.practest.com.pl


KARTA ZAINTERESOWAŃ

Autor: J. Woroniecka.

Źródło: G. Sołtysińska, J. Woroniecka (red.),

Przygotowanie uczniów gimnazjum do wyboru zawodu, Warszawa 2003.



ANKIETA SKŁONNOŚCI ZAWODOWYCH

Autor: J. Woroniecka, na podst. propozycji B. A. Klimowa.

Źródło: G. Sołtysińska, J. Woroniecka (red.),

Przygotowanie uczniów gimnazjum do wyboru zawodu, Warszawa 2003.

www.doradztwo.ore.edu.pl/przygotowanie-uczniow-gimnazjum-wyboru-zawodu/

 

 


KWESTIONARIUSZ WIELORAKIEJ INTELIGENCJI  H. Gardnera

(8 typów inteligencji)

 

Wg. A.Smith "Accelerated Learning in the Classroom”

oprac.: M. Łukasiewicz.

Źródło: m.in. Biuletyn Psychologiczno-Pedagogiczny Nr 1/2000,

www.doradztwo.ore.edu.pl/przykladowy-program-realizacji-zajec-zakresu-doradztwa-zawodowego-klasie-7-szkoly-podstawowej/

 


SKALA ZDOLNOŚCI SPECJALNYCH (poszerzony kwestionariusz H. Gardnera, 10 typów zdolności) (wersje dla: szkoły podstawowej, gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalnej)

Autor: Edyta Charzyńska, Ewa Wysocka

www.researchgate.net/profile/Edyta_Charzynska2/publication/279182926_Skala_Zdolnosci_Specjalnych_SZS_Podrecznik_testu


KWESTIONARIUSZ ZAINTERESOWAŃ ZAWODOWYCH

Źródło: A. Paszkowska-Rogacz,

Warsztat pracy europejskiego doradcy kariery zawodowej, Warszawa 2002.

www.lo.wszp.edu.pl/.../KWESTIONARIUSZ_ZAINTERESOWAN_ZAWODO...


MŁODZIEŻOWY KWESTIONARIUSZ ZAINTERESOWAŃ ZAWODOWYCH (MŁOKOZZ)

Autor: Anna Paszkowska-Rogacz.

www.scholaris.pl/zasob/104019

 


KWESTIONARIUSZ PREFERENCJI I ZAINTERESOWAŃ ZAWODOWYCH (Autotest)

(na bazie teorii J.Hollanda)

www.gim29.wroc.pl/storage/.../4_Test%20Holanda%20-skłonności%20zawodowe.do...


 KWESTIONARIUSZ  PREDYSPOZYCJI  ZAWODOWYCH

(na bazie teorii Hollanda)

(wersja dla gimnazjum, wersja dla szkoły ponadgimnazjalnej: arkusze + podręcznik)

 www.scholaris.pl

 


TEST PREDYSPOZYCJI  ZAWODOWYCH

(na bazie teorii Hollanda)

www.projektzklasa.pl/components/com_projektzklasa5/projekt_z_klasa_zalaczniki/test_predyspozycji.pdf

 


 KWESTIONARIUSZ PREFERENCJI JOB-6

 (na bazie teorii Hollanda)

 oprac. na podst. S. Retowski, Test preferencji zawodowych, Sopot 2009.

 www.kgzp.econ.umk.pl/files/file/kwestionariusz_preferencji.pdf

 


TEST  SAMOOCENY (AUTOTEST)

(na bazie teorii Hollanda)

 www.pedagog-szkolny.pl/index.php/testy/test-do-samooceny-holland

 


TEST  DO SAMOBADANIA „Właśnie to lubię robić!”

(wersje dla:  szkoły podstawowej, gimnazjum, szkoły ponadgimnazjalnej)

 www.edukacja.warszawa.pl/sites/edukacja/files/doradztwozawodowe/6673/attachments/zalacznik_do_scenariusza_4.pdf

 


TEST ZAINTERESOWAŃ ZAWODOWYCH

 Autor: Katarzyna Rewers

www.docplayer.pl/6688507-Test-zainteresowan-zawodowych


TEST MOTYWACJI realizacji planów i zamierzeń związanych z przyszłością zawodową

 Autor: Katarzyna Rewers

https://docplayer.pl/44601091-Test-motywacji-realizacji-planow-i-zamierzen

 


KWESTIONARIUSZ „Moja kariera”

na podst. E.H.Schein,1990

źródło: A. Paszkowska-Rogacz,

Warsztat pracy europejskiego doradcy kariery zawodowej, Warszawa 2002.

www.lo.wszp.edu.pl/dokumenty/TEST_KOTWICE_SCHEINA.pdf


ANKIETA UMIEJĘTNOŚCI

autor: E. Lis, J. Woroniecka

źródło: G. Sołtysińska, J. Woroniecka (red.),

Przygotowanie uczniów gimnazjum do wyboru zawodu, Warszawa 2003.

www.doradztwo.ore.edu.pl/przygotowanie-uczniow-gimnazjum-wyboru-zawodu/

 


 ANKIETA UZDOLNIEŃ „W czym jestem mistrzem?”

oprac. na podst. Listy Uzdolnień – G. Gwis, H. Kaczyńska

źródło: G. Gwis, H. Kaczyńska

Scenariusz warsztatów aktywizujących uczniów klas VIII do świadomego wyboru zawodu, Łódź 1997.

www.cen.uni.wroc.pl/old/Forum_SDS/Pliki_SDZ/3_uzdolnienia.pdf


 ANKIETA „Mój stan zdrowia”

autor: G. Sołtysińska

źródło: G. Sołtysińska, J. Woroniecka (red.),

Przygotowanie uczniów gimnazjum do wyboru zawodu, Warszawa 2003.

www.doradztwo.ore.edu.pl/przygotowanie-uczniow-gimnazjum-wyboru-zawodu/


OKREŚLANIE CECH TEMPERAMENTU

autor: G. Sołtysińska

źródło: G. Sołtysińska, J. Woroniecka (red.),

Przygotowanie uczniów gimnazjum do wyboru zawodu, Warszawa 2003.

www.doradztwo.ore.edu.pl/przygotowanie-uczniow-gimnazjum-wyboru-zawodu/


 SZEREGOWANIE PRZEDMIOTÓW SZKOLNYCH

 autor: J. Woroniecka

źródło: G. Sołtysińska, J. Woroniecka (red.),

Przygotowanie uczniów gimnazjum do wyboru zawodu, Warszawa 2003.

www.doradztwo.ore.edu.pl/przygotowanie-uczniow-gimnazjum-wyboru-zawodu/


POMOCNICZY KWESTIONARIUSZ DO OCENY PRZEZ UCZNIA POZIOMU WŁASNYCH UZDOLNIEŃ ORAZ SZYBKOŚCI PRZYSWAJANIA

I UTRWALANIA WIEDZY

źródło: G. Sołtysińska, J. Woroniecka (red.),

Przygotowanie uczniów gimnazjum do wyboru zawodu, Warszawa 2003.

www.doradztwo.ore.edu.pl/przygotowanie-uczniow-gimnazjum-wyboru-zawodu/

 


 KWESTIONARIUSZ STYLU UCZENIA SIĘ

(wg teorii D. Kolba)

www.zasobyip2.ore.edu.pl/pl/publications/download/3212

 


 KWESTIONARIUSZ „Mój sposób podejmowania decyzji”

Źródło: M. Mrozek

Praca! Szukam. Zmieniam. Wybieram, Warszawa 2007.

 


BATERIA SKAL IDENTYFIKACJI UZDOLNIEŃ UCZNIÓW (SIU)

Autor: J. Uszyńska-Jarmoc, B. Kunat.

Źródło: J. Uszyńska-Jarmoc, B. Kunat

Debiutant czy ekspert? Identyfikacja i samoocena uzdolnień uczniów, Kraków 2018.

 


INNE:

                         

TEST „JAK  OCENIAM  WŁASNĄ  PRZEDSIĘBIORCZOŚĆ”

www.zarzadzanie.uni.lodz.pl/RekrutacjaWZ/Sprawdźsię/PrzedKWESTIONARIUSZ „DO  JAKIEJ  PRACY  SIĘ  NADAJESZ?”

www.zespolszkol35.pl/lo/download/szok/6.doc

 


 TEST BELBINA – ROLE GRUPOWE

www.qwsi.pl/asp/pliki/aktualnosci/rola_w_zespole-cwiczenie.do

 

Warto również odwiedzić stronę:

https://doradztwo.ore.edu.pl/narzedzia-diagnostyczne-dla-doradcow-zawodowych/

 

Opracowanie:

Elżbieta Swat-Padrok

 

Wszelkie prawa zastrzeżone 2018 - Centrum Doradztwa Zawodowego dla Młodzieży
W ramach naszej witryny stosujemy pliki cookies w celu świadczenia Państwu usług na najwyższym poziomie, w tym w sposób dostosowany do indywidualnych potrzeb. Korzystanie z witryny bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zamieszczane w Państwa urządzeniu końcowym. Szczegółowe informacje znajdują się w POLITYCE PRYWATNOŚCI I WYKORZYSTYWANIA PLIKÓW COOKIES. OK, rozumiem